Bolesne niedopowiedzenie – „I że cię nie opuszczę” (warszawski Teatr Dramatyczny)

Aldona Figura przedstawia nam studium przypadku przemocy. Najważniejszym dla mnie jest to, że w tym wszystkim widzimy również, jak się ona rodzi oraz jakie są jej efekty.

Continue reading „Bolesne niedopowiedzenie – „I że cię nie opuszczę” (warszawski Teatr Dramatyczny)”

Reklamy

Donżuaneria po rosyjsku – „Kilka scen z życia” (warszawski Teatr Dramatyczny)

Spektakl oglądało się przyjemnie, ale nie wzbudził we mnie ogromnych emocji. Czułam się jak neutralny obserwator, który podgląda pełne problemów życie grupy znajomych sobie osób. I nic więcej.

Continue reading „Donżuaneria po rosyjsku – „Kilka scen z życia” (warszawski Teatr Dramatyczny)”

Tak miało być! – „Fatalista” (warszawski Teatr Dramatyczny)

„Fatalista” w reżyserii Wojciecha Urbańskiego to rewelacyjnie zagrany, zabawny, ale również niepozbawiony refleksji spektakl. Bez zawahania napiszę, że to najlepsza z premier, które pojawiły się w Teatrze Dramatycznym od początku tego roku.

Continue reading „Tak miało być! – „Fatalista” (warszawski Teatr Dramatyczny)”

Terapia nie z tej ziemi – „Boże mój!” (Teatr Polonia w Warszawie)

„Gdzie jest Bóg?” – takie pytanie wielu z nas stawia, kiedy w życiu naszym czy innych ludzi dzieje się coś złego. A jeżeli on jednak nie jest wszechmocny? A na dodatek ma dosyć nas, siebie, swojego „życia” i najzwyczajniej w świecie popadł w depresję.

Continue reading „Terapia nie z tej ziemi – „Boże mój!” (Teatr Polonia w Warszawie)”

Umrzeć, zasnąć, śnić może nawet… – „Hamlet” (warszawski Teatr Dramatyczny)

„Hamlet” w reżyserii Tadeusza Bradeckiego to może niezbyt idealne przedstawienie pod względem scenograficznym i kostiumowym, ale wspaniałe ze względu na aktorów, którzy tam grają i są tego spektaklu największą wartością.

Continue reading „Umrzeć, zasnąć, śnić może nawet… – „Hamlet” (warszawski Teatr Dramatyczny)”

A może my też skończymy jak ten żółw? – „Smutek i melancholia” (warszawski Teatr Dramatyczny)

„Bardzo chciałbym umrzeć.
W tej piaszczystej niecce, w której się urodziłem.
Z widokiem na morze. Bardzo spokojnie i o zachodzie słońca”.

Continue reading „A może my też skończymy jak ten żółw? – „Smutek i melancholia” (warszawski Teatr Dramatyczny)”

Polska jest the best…! – „Bem. Powrót Człowieka-Armaty” (Pożar w Burdelu, Teatr Syrena w Warszawie i Teatr im. Stefana Żeromskiego w Kielcach)

Ręka w górę, kto bez zastanowienia powie mi, kim był Józef Bem? No, nie widzę. Jednak nie potępiam, bo muszę przyznać, że do momentu obejrzenia tego spektaklu moja wiedza o nim była zerowa. Chyba że kojarzenie piosenki Niemena się liczy?

Continue reading „Polska jest the best…! – „Bem. Powrót Człowieka-Armaty” (Pożar w Burdelu, Teatr Syrena w Warszawie i Teatr im. Stefana Żeromskiego w Kielcach)”