To jak podróż do innego świata… – „Dziwny przypadek psa nocną porą”(warszawski Teatr Dramatyczny)

„-Jest jeszcze coś, na co chciałby pan zwrócić moją uwagę?
– Na dziwny przypadek psa nocną porą.
– Pies w nocy milczał.
-To jest właśnie dziwny przypadek – zauważył Sherlock Holmes”.

Po przeczytaniu książki „Dziwny przypadek psa nocną porą” długo nie mogłam się doczekać momentu, kiedy w końcu zobaczę jej adaptację teatralną. Bo ta powieść jest naprawdę zaskakująca – przede wszystkim na poziomie formy, ale również treści. Opowiada o młodym chłopcu o imieniu Christopher, który cierpi na zespół Aspergera. To zaburzenie, które sprawia, że taka osoba postrzega otaczający nas świat w zupełnie inny sposób. Widzi go przez pryzmat liczb, szczegółów, kolorów.  Wszystko musi mieć dla niego jakieś logiczne wyjaśnienie, a przy tym jest niezwykle inteligentny. Pewnego dnia chłopiec zostaje oskarżony o zamordowanie psa swojej sąsiadki. Nie jest niczemu winien, więc postanawia sam wyruszyć w poszukiwaniu mordercy tak jak jego ulubiony bohater literacki – Sherlock Holmes. Odkrywa nie tylko, kto jest winny śmierci psa, ale również tajemnicę rodzinną, która miała nigdy nie wyjść na jaw. Bardzo mnie ucieszył fakt, iż fabuła spektaklu nie odbiega bardzo od fabuły samej książki. Oczywiście koszt tego był taki, że samo przedstawienie trwało ponad 2 godziny, ale naprawdę warto je zobaczyć.

Swoje wrażenia zacznę trochę od drugiej strony, a mianowicie od scenografii (zawsze zajmuję się tym na końcu), która nie jest może za bardzo rozbudowana, ale jest niezwykle symboliczna. Na scenie zobaczyłam coś na wzór czerwonej klatki, w której toczy się całe życie głównego bohatera. Klatki, która w moim odczuciu symbolizuje zamknięty świat chłopca, w którym czyhają na niego wieczne ograniczenia i lęk.  Ogromne gratulacje dla Anety Suskiewicz, która stworzyła wizualne ramy tego świata.

pies3-min_rzffwd
fot. Katarzyna Chmura

W 15-letniego Christophera bardzo przekonująco wciela się Krzysztof Szczepaniak (a sam ma prawie 30 lat!), który w roli chłopca cierpiącego na zespół Aspergera jest do bólu prawdziwy! Bo u Szczepaniaka gra wszystko – głos, mimika, gesty. On wchodzi w tę rolę całym sobą i trwa w niej aż do końca spektaklu. To jest coś naprawdę nieprawdopodobnego! Warto zwrócić uwagę również na aktorów odgrywających rolę rodziców Christophera, czyli Marcina Sztabińskiego (zapierająca dech w piersiach scena, kiedy musi się siłować, szarpać ze scenicznym synem) oraz Magdalenę Czerwińską, którzy moim zdaniem są tam bezbłędni. W moim odczuciu, razem z Christopherem są to trzy najtrudniejsze role w całym spektaklu. Przede wszystkim psychicznie, ale w niektórych momentach również fizycznie i tu zdecydowanie kładę nacisk na rolę, którą gra Szczepaniak.

W klatce, o której wcześniej pisałam, pojawiają się też inne postacie z otoczenia chłopca, które z reguły są nieco przerysowane, ale to wskazuje raczej na postrzeganie świata przez Christophera niż na realne zachowania tych bohaterów. Na scenie możemy zobaczyć Annę Gajewską, Agatę Wątróbską, Roberta Majewskiego oraz Tomasza Budytę, którzy oprócz odgrywania swoich ról, ruchem scenicznym (i tutaj składam wyrazy zachwytu dla Anity Jankowskiej, która pracowała nad tym z aktorami ) wraz z duetem muzycznym SzaZa, czyli Pawłem Szamburskim i Patrykiem Zakrockim oddają emocje chłopca oraz tworzą klimat, jaki panuje w świecie Christophera. Świata, do którego zostaliśmy zaproszeni, na te ponad 2 godziny. Były takie momenty, gdzie natłok dźwięków i ruchów sprawiał, że czułam się naprawdę mało komfortowo. A przecież właśnie w taki sposób odbierają świat osoby z zespołem Aspergera. I oni czują się bardziej niż mało komfortowo.

pies1-min_sdshbf.jpeg
fot. Katarzyna Chmura

To spektakl, który naprawdę rzadko pojawia się w repertuarze Teatru Dramatycznego w Warszawie i zawsze jakoś w środku tygodnia, ale naprawdę – jeżeli będziecie mogli na niego iść to warto. Bo oprócz tego, że to jest naprawdę świetnie wyreżyserowany spektakl (reżyserią zajmował się Jakub Krofta, który również stoi za „Madame”), to dostajemy również fantastyczną historię, która na pewno niektórym może otworzyć oczy na życie osób cierpiących na zespół Aspergera, ale również na życie osób z ich otoczenia, które z reguły również nie jest łatwe.  Spektakl cały czas trzyma nas w dramatycznym napięciu, aby na końcu… A to już musicie zobaczyć sami!

pasma kultury

  • Dziwny przypadek psa nocną porą, Mark Haddon – tu nie będę się rozpisywać, bo wszystko jest jasne. Zaznaczę tylko, że książka fantastycznie uzupełnia spektakl, a spektakl fantastycznie uzupełnia książkę 🙂
  • Fundacja SYNAPSIS w 2012 roku zorganizowała we współpracy z Bartłomiejem Topą – aktorem filmowym oraz teatralnym, akcję informacyjną dotyczącą autyzmu, która do samego finału była ukrywana nawet przed mediami i pewnie dlatego wywołała taki bardzo pozytywny oddźwięk. Akcja polegała na tym, że początkowo do internetu trafiały nagrania, sprawiające wrażenie bardzo amatorskich, na których aktor np. jadąc w metrze był zdezorientowany, zakrywał uszy, machał nerwowo rękami, irytowały go odgłosy i piski podczas hamowania pociągu (TUTAJ). Do tego Bartłomiej Topa pojawił się również w śniadaniówce, gdzie również zachowywał się, nawet ku zdziwieniu prowadzących, bardzo dziwnie (TUTAJ). Po kilku dniach w internecie pojawił się gotowy spot informacyjny, który wyjaśniał całą akcję oraz zwracał uwagę na osoby autystyczne.
  • Srebrna gwiazda, Artur Conan Doyle – to jedno z kilkudziesięciu opowiadań o brytyjskim detektywie – Sherlocku Holmesie, z którego pochodzi cytat umieszczony przeze mnie w leadzie. To historia o koniu wyścigowym, który znika w przeddzień ważnego wyścigu oraz o morderstwie jego trenera – Johna Starkera. Jestem ogromną fanką sir Doyle’a, więc uważam, że warto przeczytać, bo przecież cała fabuła opiera się tam na…dziwnym zachowaniu psa nocną porą 😉
Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s