Galeria Teatralnych Duchów

Słyszałaś_eś kiedyś o teatrze, po którym nocami (i nie tylko) snują się duchy? Nie dokopałam się w Internecie do takich miejsc w Polsce, ale już za granicą nikt się nie kryje z tym, że dany teatr ma trochę upiornych i czasami niezbyt przyjaznych lokatorów.

Czytaj dalej „Galeria Teatralnych Duchów”

Czy klasyka jest nadal żywa? – 45. Opolskie Konfrontacje Teatralne (AKTUALIZOWANE)

Podczas pandemii wzięłam udział w kilku festiwalach w formacie online. Pojawił się wtedy post, który codziennie aktualizowałam i dzięki temu wszystko było w jednym miejscu, a każda strona odpowiadała kolejnym dniu teatralnych uciech 🙂 Tak będzie i teraz!

Opolskie Konfrontacje Teatralne to jeden z najważniejszych festiwali teatralnych w kraju, który już od 45 lat gości klasykę polską na scenach Teatru im. Jana Kochanowskiego. Tegoroczna, jubileuszowa edycja, stanowi kulminację i podsumowanie dwóch edycji Konkursu na Inscenizację Dawnych Dzieł Literatury Polskiej „Klasyka Żywa” organizowanego przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego w Warszawie.

10.09 – Trans-Atlantico – Teatr im. Ludwika Solskiego w Tarnowie

„Zderzenie polskości z południowym smakiem, konserwatywnego patriotyzmu z wolnością nowego życia na obczyźnie, rozbuchanej erotyki z ciasnym gorsetem narzucanych norm zaowocowało powieścią, w której Gombrowicz w przenikliwy i ironiczny sposób rozprawił się z narodowymi mitami, anachronizmami i stereotypami, powieścią, która jest, wciąż aktualną i bardzo w dzisiejszych czasach potrzebną, obroną niezależności jednostki i manifestacją indywidualizmu. Scenariusz spektaklu został uzupełniony o fragmenty „Dziennika” pisarza z pierwszych lat emigracji”.

To jest bardzo ciekawa propozycja dla fanów gombrowiczowskiego patrzenia na świat, ale również każdego teatromana. Adaptacja ta w końcu pokazała mi, o co w tej książce chodzi (chwała!) i idealnie podkreśliła uniwersalizm „Trans-Atlantyku”.

Na scenie jak diament błyszczy Tomasz Schimscheiner i to przede wszystkim dla jego roli warto zobaczyć ten spektakl! To kolejny aktor, którego zaczynam doceniać w teatrze, po tym jak kojarzyłam go tylko i wyłącznie z ról serialowych. To zawsze miłe zaskoczenie! Dodatkowo moją uwagę przykuła Ewa Sąsiadek (Señora), która hipnotyzowała swoimi śpiewem.

Tak sobie myślę, że mój umysł jest w stanie przyjąć teksty Gombrowicza tylko w wersji scenicznej. Potwierdził to spektakl „Ferdydurke” w warszawskim Teatrze Dramatycznym, a teraz „Trans-Atlantico” z Tarnowa. Dopiero w teatrze te teksty przestają mnie męczyć, a zaczynają docierać do mnie docierać.

Ćwir, ćwir, ćwir…, czyli eksperymentalna forma recenzji

Parę razy zastanawiałam się nad tym, czy nie zacząć pojawiać się ze swoimi treściami również na Twitterze. Jednak za każdym razem, jak włączam tę aplikację, to widzę dużo polityki, spraw społecznych, sportu, ale kultury… nie bardzo. Chyba że akurat jest Eurowizja lub rozdanie Oskarów. Wtedy cały Twitter zamienia się w lożę krytyków, którzy oczywiście w temacie kultury wiedzą wszystko! O teatrach nawet nie powinnam wspominać, bo żaden z nich (mimo posiadanego profilu) nie potrafi z Twittera korzystać. Niestety.

Czytaj dalej „Ćwir, ćwir, ćwir…, czyli eksperymentalna forma recenzji”

Jest. I nie ma. – „Ruska śmierć” (Teatr Ekstrawersja z Wrocławia)

Marzysz? No jasne, że tak. A czy pamiętasz wszystkie szanse, które przeszły Ci koło nosa? Ja raczej staram się o nich zapominać i walczyć o nowe, ale czasami może nam się zdarzyć tak, że zapętlimy się w tych niewykorzystanych szansach i nie będziemy widzieć już niczego innego.

Czytaj dalej „Jest. I nie ma. – „Ruska śmierć” (Teatr Ekstrawersja z Wrocławia)”

Małżeństwo? A co do tego dostanę? – „Ożenek” (Teatr Miejski w Gliwicach)

Czy małżeństwo jest dla każdego? Współcześnie coraz większa liczba singli pokazuje, że nie, ale zasady panujące w wieku XIX były nieubłagane. Jeśli żyłeś samotnie, bez wątpienia zasługiwałeś na miano dziwaka.

Czytaj dalej „Małżeństwo? A co do tego dostanę? – „Ożenek” (Teatr Miejski w Gliwicach)”

Estetyczna perełka – „Piekło i raj wg Jaromira Nohavicy” (Teatr Rozrywki w Chorzowie)

Ile razy nabijałaś/eś się z tego, że język czeski jest zabawny? Nie jestem hipokrytką i wyznam Ci, że sama to kiedyś robiłam, ale przestałam w momencie, kiedy poznałam najwybitniejszego barda urodzonego za naszą południową granicą.

Czytaj dalej „Estetyczna perełka – „Piekło i raj wg Jaromira Nohavicy” (Teatr Rozrywki w Chorzowie)”

Mamo… – „Powrót” (Teatr Miejski w Gliwicach)

Do szóstego roku życia dziecko nie myśli jeszcze logicznie. To właśnie wtedy chłonie jak gąbka wszystko, co je otacza. A jego najbliższe otoczenie przez te lata to oczywiście rodzice, którzy mają największy wpływ na dziecięce myślenie o sobie oraz świecie. To oni kładą podwaliny pod dorosłe życie swoich dzieci.

Czytaj dalej „Mamo… – „Powrót” (Teatr Miejski w Gliwicach)”